Irena Kaniewska (ur. 30 września 1914 w Krakowie, zm. 2 października 1963 w Warszawie) – inżynier, polska konstruktor szybowcowa, pilot, członek Zarządu Głównego Aeroklubu PRLAndrzej Glass, Tomasz Murawski (praca zbiorowa), Polskie szybowce 1945–2011. Problemy rozwoju, Wydawnictwo SCG, Bielsko-Biała 2012, , s. 24–25..
Życiorys Urodziła się w rodzinie Wilhelma Bronisława Kahla (1884–1953), prawnika, działacza Narodowej DemokracjiIrena Kahl M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-07-30]., i Zofii z Wątróbskich. W 1933 roku zdała maturę w Gimnazjum im. J. Kowalczyka w Warszawie i rozpoczęła studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej.
Od 1940 roku kontynuowała studia wyższe na tajnych kursach prowadzonych przez profesorów Politechniki Warszawskiej, dyplom inżyniera uzyskała 28 września 1941 r. W tym samym roku wyszła za mąż za Feliksa Kaniewskiego. Od 1942 roku zatrudniona była jako robotnica w rozlewni wódek. Brała udział w powstaniu warszawskim, po jego upadku została wywieziona do obozu pracy przymusowej w Berlinie. W styczniu 1945 r. w obozie koncentracyjnym Buchenwald zginął jej mąż.