mały|Grób Teodora Zawadowskiego na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Teodor Zawadowski (ur. 19 lutego 1926 w Stryju, zm. 24 czerwca 2013) – polski chemik, profesor doktor habilitowany, badacz syntezy organicznej związków o spodziewanym działaniu farmakologicznym.
Życiorys Teodor Zawadowski ukończył przed II wojną światową szkołę podstawową w Borysławiu. W 1940 roku został wraz z rodzicami wywieziony przez NKWD do obozu w Omsku. Następnie przebywał w łagrze na Uralu. W 1941 roku, po podaniu nieprawdziwego wieku, udało mu się dostać do Armii Andersa, z którą przez Persję, Irak, Palestynę, Egipt dotarł do Włoch.
Wrócił do Polski w 1947 roku i w 1949 roku podjął studia na Wydziale Farmaceutycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Po ukończeniu studiów w 1953 roku został pracownikiem naukowym Zakładu Chemii Organicznej Wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej w Warszawie. W roku 1961 uzyskał stopień naukowy doktora (pod opieką profesora Jana Świderskiego, praca pod tytułem Synteza niektórych pochodnych 1,1,1-trójchloro-2-hydroksy-3-/benzofuranylo-3’/propanu, jako związków o działaniu grzybostatycznym), a w roku 1969 stopień doktora habilitowanego nauk farmaceutycznych (rozprawa na temat działania halogenków acetylu na hydroksymetylowe pochodne fenoli). W latach 60. pracował m.in.