Bogolubowo (ros. Боголюбово) – osiedle typu miejskiego w Rosji, w rejonie suzdalskim obwodu włodzimierskiego. Miejscowość jest siedzibą sielsowietu Bogolubowo i leży na Złotym Pierścieniu Rosji.
Położenie geograficzne Bogolubowo leży nad ujściem rzeki Nerli (dopływem Klaźmy) 2 km na północny wschód od Włodzimierza.
Historia Miejscowość została założona w 1158 roku jako rezydencja Andrzeja Bogolubskiego. Powstanie Bogolubowa było powiązane legendą, gdy Andrzej wiózł ikonę z Włodzimierza do Rostowa Wielkiego, konie nie chciały dalej iść i musieli przenocować w tym miejscu. Tej nocy Andrzejowi objawiła się Matka Boża, i na tym samym miejscu postanowiono założyć miasto wraz z Monasterem, gdzie miała być przechowywana ikona.
Za panowania Andrzeja stało się miastem o stałej ludności, własnym samorządem, handlem i rzemiosłem. Było uważane za stolicę Rusi Włodzimiersko-Suzdalskiej.
Badania Sergiusza Zagrajewskiego pokazały, że w czasach przedmongolskich miasto nie otaczał jeden, lecz dwa mury obronne. Wewnętrzny mur był biało-kamienny o obwodzie 1,5 km, a zewnętrzny mur osiągał 2,9 km wykonany z drewna i ziemi. W murach miejskich z białego kamienia znajdował się pałac z białego kamienia i kompleks świątynny Zamek księcia Andrzeja.