Kamienica przy Rynku 27–28 we Wrocławiu — część 1

Kamienica przy Rynku 27–28 – kamienica na wrocławskim Rynku, na południowej pierzei Rynku, tzw. stronie Złotego Pucharu.

Historia kamienicy i jej architektura thumb|left|180px|Kamienica Rynek 27 (z lewej) przed wyburzeniem, około 1907–1909 thumb|left|180px|Kamienica Rynek 27–28 po przebudowie 1910–1930 Do 1909 roku były to dwie odrębne parcele, na których stały dwie średniowieczne kamienice o szerokości 10,5 metra i 9 metrów.

Kamienica nr 27 Pierwsza zabudowa posesji nr 27 pochodzi z XIV wieku. Jej szerokość wynosiła ok. 10,5 metrów zajmowała pełną głębokość lokacyjną. Od strony zachodniej zachował się fragmenty muru datowanego na XIV-XV wiek. W latach 1366–1369 została przebudowana. Kolejna przebudowa miała miejsce w drugiej połowie XVI wieku. Kamienica z tego okresu, zwana potocznie Seidel’sches Haus (Dom Seidela), była wybudowana na planie dwutraktowym: we frontowej części znajdowała się sień i izba, a w tylnej druga izba i przechód. Budynek miał trzy kondygnacje z podziałem na trzyosiową elewację wykończoną po bokach boniowaniem oraz czterokondygnacyjny szczyt z ozdobnymi motywami ornamentu okuciowego.