Tadeusz Ostrzeszewicz (ur. 1872 w Łazach, zm. 20 stycznia 1938 w Warszawie) – polski funkcjonariusz Służby Więziennej.
thumb|240px|Dwór w Chodakowie
Życiorys Urodził się 1872 w Łazach w guberni warszawskiej. Wychowywał się w majątku dworskim w Chodakowie. Ukończył szkołę średnią w Warszawie. Powróciwszy do rodzinnego Chodakowa był obywatelem ziemskim. Doceniany przez współmieszkańców, w okresie od połowy 1909 do połowy 1915 był trzykrotnie wybierany sędzią gminnym 3 Okręgu w powiecie sochaczewskim. Przed 1914 przeniósł się do stolicy.
Po wybuchu I wojny światowej działał w Komitecie Obywatelskim m. st. Warszawy. Po ustąpieniu władz rosyjskich mianowany przez Komitet Obywatelski oraz w imieniu Straży Obywatelskiej w 1915 objął stanowisko naczelnika Więzienia Centralnego w Warszawie przy ul. Daniłowiczowskiej 7 w Warszawie. Później szefował placówką w trakcie okupacji niemieckiej. W tym czasie udzielał pomocy Polakom osadzonych w zakładzie, zapewniając im wolność lub łagodne traktowanie.