W godzinach popołudniowych policja zamknęła szczelnie getto bez uprzedzenia Wehrmachtu. Podejrzewając podstęp policji, Liedtke wydał rozkaz Battelowi, aby ten udał się do getta i wyprowadził z niego przynajmniej część podległych robotników. Dowodzący jednostką policyjną podporucznik Kiesel stawiał opór, przez co Battel zaalarmował pluton Wehrmachtu i pod groźbą użycia broni przedostał się do getta. Wyprowadził z niego około 100 żydowskich robotników wraz z rodzinami. Następnie wysłał do getta dwa auta ciężarowe, które pod ochroną żandarmerii miały przywieźć dalszą grupę pracowników. Auta odbyły pięć kursów, za każdym razem przywożąc grupę Żydów. Kiedy jeden z transportów został zatrzymany przez policję, Battel osobiście zmusił do zwolnienia auta. Zakwaterował wszystkich uratowanych Żydów w pomieszczeniach oraz piwnicach komendantury. Zgodnie z jego rozkazem, otrzymali pełne worki sucharów, mięsa, a także mleko dla dzieci. Dostawali obiady z kuchni komendantury.
W godzinach wieczornych do Przemyśla przybył SS-Hauptsturmführer Martin Fellenz, zwołując naradę z udziałem Liedtkego, Battela oraz pozostałych oficerów miejscowego garnizonu.