Oryks pręgoboki (Oryx beisa), dawniej znany jako: beisa – gatunek ssaka z podrodziny antylopowców (Hippotraginae) w rodzinie wołowatych (Bovidae). W przeszłości klasyfikowany był jako podgatunek oryksa południowego – Oryx gazella beisa, a obecnie stanowi odrębny gatunek w rodzaju oryks, z dwoma podgatunkami: oryks pręgoboki (O. b. beisa) oraz oryks frędzlouchy (O. b. callotis). Publikacja w „Mammalian Species” z 2013 (za: Groves & Grubb, 2011) wymienia oryksa frędzlouchego jako odrębny gatunek oryksa – O. callotis.
Morfologia Umaszczenie sierści w części grzbietowej oryksa pręgobokiego jest wybarwione na kolor ciemnopłowy (ochrowy). Barwa ta kończy się na bokach, przez które przebiega poziomo czarny pas – pręga. Część brzuszna jest biała. Na głowie widoczne są czarne plamy. U oryksa frędzlouchego ciemna linia biegnąca koło oczu sięga w dół poniżej gardła zwierzęcia, zaś u podgatunku O. b. beisa linia jest wyraźnie krótsza. Cechą charakterystyczną oryksa frędzlouchego są występujące na końcach uszu kępki włosów o długości 5,1–7,6 cm.
Kariotyp Garnitur chromosomowy oryksa pręgobokiego tworzy 29 par (2n=58) chromosomów.