mały|Barend Joseph Stokvis Barend Joseph Stokvis (ur. 16 sierpnia 1834 w Amsterdamie, zm. 28 września 1902) – holenderski lekarz pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Był synem lekarza Josepha Barenda Stokvisa (1808–87). Ukończył gimnazjum klasyczne w Amsterdamie (1843–50) i Athenæum (1856). W 1856 obronił doktorat. W czasie podróży po Europie w latach 1857–59 odwiedził Paryż i Wiedeń. W końcu osiadł na stałe w rodzinnym mieście i rozpoczął praktykę lekarską. W 1867 otrzymał od Akademii Brukselskiej złoty medal za pracę Recherches Expérimentales sur les Conditions Pathogéniques de l'Albuminurie. W 1874 został mianowany profesorem patologii i farmakodynamiki na Uniwersytecie w Amsterdamie. Był przewodniczącym Internationaal Koloniaal Geneeskundig Congres, który odbył się w Amsterdamie w 1883, jak też pierwszego kongresu holenderskich lekarzy i chirurgów. W 1879 został wybrany do Królewskiej Akademii Nauk, a w 1896 został jej wiceprezydentem. W 1884 Uniwersytet w Edynburgu nadał mu honorowy stopień Legum Doctor (LL.D.).