Cerkiew św. Katarzyny – prawosławna cerkiew w Parnawie, w jurysdykcji eparchii tallińskiej Estońskiego Kościoła Prawosławnego.
Historia Powstanie pierwszych prawosławnych świątyń w Parnawie związane jest ze zdobyciem miasta podczas wielkiej wojny północnej. W 1710 r. Rosjanie przejęli i zaadaptowali na cerkiew luterański kościół św. Jana, druga drewniana cerkiew św. Aleksandra Newskiego powstała przy siedzibie miejscowego garnizonu, ponadto w krótkim czasie zbudowano cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej (rezygnując po jej otwarciu z użytkowania dawnego kościoła luterańskiego).
W 1764 r. Parnawę odwiedziła caryca Katarzyna II. Podczas wizyty nakazała wznieść nową cerkiew zamiast starszej Zaśnięcia Matki Bożej, wyznaczyła na ten cel fundusze i osobiście kontrolowała postęp prac. Autorem projektu barokowej cerkwi był architekt Jegorow. W 1769 r. świątynię konsekrowano, a krótko potem zmieniono jej wezwanie z Zaśnięcia Matki Bożej na św. Katarzyny. Następnie dostawiono do niej drugi ołtarz Opieki Matki Bożej.
W XIX w. do cerkwi przeniesiono ikonę św. Aleksandra Newskiego z dawnej cerkwi garnizonowej, która z powodu złego stanu technicznego została rozebrana w 1791 r..