Podczas pracy w Zakładzie Badań Ssaków PAN zajmował się klimatologią kompleksową, fitoklimatologią i ekologią. W trakcie pracy w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach i Akademii Świętokrzyskiej kierował zespołem badającym klimat Gór Świętokrzyskich (przede wszystkim Łysogór), a także zróżnicowanie topoklimatyczne i biotopoklimatyczne Kielc. Naukowo zajmował się także warunkami klimatycznymi Góry Chełmowej (1993), torfowiska Białe Ługi (1997) i Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego (2001). W sierpniu 1992 został zaproszony przez Instytut Ewolucyjnej Morfologii i Ekologii Zwierząt im. A.N. Siewiercowa Rosyjskiej Akademii Nauk jako konsultant w zakresie badań ekoklimatycznych (w ramach konsultacji przebywał w Moskwie, Petersburgu i Centralno-Leśnym Rezerwacie Biosfery w Wałdaju).
Był promotorem ok. 200 prac licencjackich, inżynierskich, magisterskich oraz rozprawy doktorskiej Grzegorza Żarnowieckiego (1992). Był wiceprezesem Kieleckiego Towarzystwa Naukowego, należał również do Polskiego Towarzystwa Ekologicznego, Polskiego Towarzystwa Geograficznego, International Association for Vegetation Science, Polskiego Towarzystwa Geofizycznego i Polskiego Towarzystwa Botanicznego.