Przez ponad dwa lata podejmowała starania pisząc listy do różnych instytucji w kwestii nostryfikacji jej dyplomu uzyskanego w Szwajcarii. Po liście do cesarza Franciszka Józefa I w 1895 ministerstwo spraw wewnętrznych pozwoliło jej nostryfikować szwajcarski doktorat i tym samym praktykować jako lekarz. Jednak, w przeciwieństwie do lekarzy płci męskiej, musiała ponownie zdać egzaminy praktyczne i teoretyczne aby uzyskać tytuł doktora medycyny. 2 kwietnia 1897 otrzymała dyplom medyczny na uniwersytecie, jako pierwsza kobieta w monarchii austro-węgierskiej, uzyskując kwalifikacje do praktyki lekarskiej w Austrii.
Praktyka lekarska mały|Possannergasse, Wiedeń 10 maja 1897 otworzyła praktykę lekarską w Wiedniu przy ul. Günthergasse 2. W latach 1902–1903 pracowała jako pierwsza kobieta w szpitalu austriacko-węgierskim Kronprinzessin Stephanie-Spital. Początkowo nie przyjęto jej do Wiedeńskiego Stowarzyszenia Medycznego, jednak i na tym polu nie poddała się i w wyniku interwencji w sądzie administracyjnym, w 1904 uzyskała prawo nie tylko do głosowania w izbie lekarskiej, ale jako pierwsza kobieta została wybrana do izby jako członek zastępczy.