W 1523, ponownie z polecenia Erazma objął stanowisko wychowawcy i nauczyciela Wilhelma, dziedzica tronu w księstwie Jülich-Kleve-Berg. W 1535 został bliskim doradcą ojca swego wychowanka, księcia Jana, został członkiem książęcej tajnej rady. Brał udział także w rządach księstwem po śmierci Jana, za panowania swego wychowanka Wilhelma. Podejmował różne misje dyplomatyczne, m.in. 1539 prowadził negocjacje w sprawie małżeństwa siostry księcia Anny z królem Anglii Henrykiem VIII Tudorem. Współtworzył nowe regulacje dotyczące organizacji kościelnej księstwa, szkolnictwa i prawa. Choć wierny katolicyzmowi, starał się przyczynić się do powstrzymania wywołanego reformacją rozłamu w Kościele, był zwolennikiem tolerancji i rozwiązań kompromisowych. Jego polityka via media nie odniosła jednak sukcesu z uwagi na pogarszanie się stosunków między katolikami i protestantami. Był zwolennikiem odejścia w edukacji od scholastycznej doktryny edukacyjnej. Inspirował założenie uniwersytetu w Duisburgu.
W ostatnich latach życia zajął się gospodarką rolną