Był to prawdopodobnie decydujący impuls dla Blitza do opracowania swojego systemu znaków.
W 1946, po zakończeniu wojny, małżeństwo przeprowadziło się do Australii. W Sydney, gdzie zamieszkali, Bliss nie zrobił jednak większej kariery naukowej, pracując w różnych zawodach. W weekendy oboje przeprowadzali badania w bibliotekach i pracowali nad dalszym rozwojem „pisma dla świata bez barier językowych”. Pierwsza nazwa tego projektu brzmiała World Writing, następnie zdecydowali się na bardziej zrozumiałą dla ogółu ludzkości nazwę i ukuli termin „semantografia” (z greckiego sema = znak + grafia = pisanie). W 1949 opublikował swoje fundamentalne dzieło International Semantography: A non-alphabetical Symbol Writing readable in all languages.
Dzieło zostało pozytywnie ocenione przez Bertranda Russella i Lancelota Hogbena, ale spotkało się z niewielkim zainteresowaniem poza środowiskiem lingwistycznym. W latach 1949–1953 Claire wysłała ponad 6000 listów zawierających informacje o semantografii do uniwersytetów i pedagogów na całym świecie. Wysiłki te były bezskuteczne.