thumb|350px|Diagram cyklotronu z wniosku patentowego z 1934 roku thumb|250px|Współczesny cyklotron, wykorzystywany w onkologii (radioterapii) do leczenia chorób nowotworowych
Cyklotron – najprostsza i pierwsza historycznie forma akceleratora cyklicznego cząstek obdarzonych ładunkiem elektrycznym.
W akceleratorach cyklicznych, także w cyklotronie, przyspieszane cząstki poruszają się po torach zbliżonych do kołowych, przebiegając wielokrotnie przez obszar, w którym są przyspieszane.
Historia Pierwszy cyklotron zbudowano pod kierownictwem Ernesta Lawrence’a na Uniwersytecie Kalifornijskim w 1931 roku. Akcelerator był używany w eksperymentach nad zderzaniem cząstek jako źródło cząstek o energii do 1 MeV.
Obecnie cyklotrony są używane do: wytwarzania wiązki cząstek o określonej wysokiej energii używanych głównie do prowadzenia badań podstawowych oraz wykorzystywanych praktycznie np. w leczeniu nowotworów, uzyskiwania promieniowania rentgenowskiego o określonej częstotliwości w wyniku zjawiska promieniowania cyklotronowego, produkcji izotopów o krótkim czasie połowicznego rozpadu używanych w PET selekcjonowania cząstek w spektrometrach mas.