W 1904 wrócił do Estonii i zamieszkał w Tartu, gdzie nauczał w kilku szkołach i udzielał prywatnych lekcji muzyki. Jednym z jego uczniów był Heino Eller. W 1908 podróżował po Europie, przebywając krótko w Paryżu, Monachium, Dreźnie i Pradze. Na dłużej zamieszkał w Teplicach w pobliżu kurortu Eichwald (obecnie Dubí), gdzie pracował nad oratorium „Des Jona Sendung”, monumentalnym utwórem dla pięciu solistów, dwóch chórów mieszanych, chóru dziecięcego, organów i orkiestry symfonicznej. Kompozycję tę ukończył w 1909, już po przeprowadzce do Lipska. W latach 1912–1918 wykładał teorię muzyki w Königliche Akademische Hochschule für Musik w Berlinie. W 1914 otrzymał niemieckie obywatelstwo.
Twórczość Centralną pozycję wśród jego kompozycji zajmują liczne utwory na chór i orkiestrę. Wczesne kompozycje są w stylu neoromantycznym, jak na przykład uwertura Julius Caesar (1896).