Zwierzęca miłość (niem. Tierische Liebe) – austriacki film dokumentalny z 1996 roku w reżyserii Ulricha Seidla.
Fabuła Bohaterami filmu są zwykli, samotni ludzie, mieszkający w wielkim mieście, w Wiedniu. Opowiada o izolacji i rozpaczy, jako konsekwencji nowoczesnej urbanizacji. Film ukazuje serię smutnych losów ludzi, którzy są wyobcowani i pozbawieni więzi społecznych, stają się przywiązani do swoich towarzyszy zwierząt. Więź uczuciowa zwierzęcia i istoty ludzkiej może być czysta, pozbawiona ukrytych motywów. Miłość człowieka do stworzenia może natomiast przekroczyć granicę między przywiązaniem a wynaturzoną patologią. Reżyser ukazuje ludzi, którzy żyją ze swoimi zwierzętami w toksycznej symbiozie przypominającej życie z współmałżonkiem czy partnerem. Razem wymieniają czułości, śpią i jedzą. Ludzie, których psy, szczury, króliki i inne zwierzęta domowe służą jako partnerzy konwersacji, partnerzy życiowi obdarzani miłością jak i współlokatorzy. Niektóre zwierzęta domowe służą swoim panom, jako seksualni partnerzy, podczas gdy inne są świadkami scen erotycznych z udziałem ich właścicieli. Bohaterowie filmu pochodzą ze wszystkich warstw społecznych, zarówno właściciele wypielęgnowanych pudli jak i ludzie z marginesu społecznego żyjący w warunkach uwłaczający ludzkiej godności.