Brał udział w kampanii włoskiej w 1944, w tym bitwie o Monte Cassino, odpowiadając tamże za dowóz amunicji. Po zakończeniu wojny, w 1947 został zdemobilizowany.
We Włoszech ukończył studia weterynaryjne, uzyskując tytuł doktora. W 1950 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Był wykładowcą na Temple University w Filadelfii oraz w University of Wisconsin-Madison, a także pracował w zawodzie weterynarza w Chicago. Od 1957 posiadał obywatelstwo amerykańskie. Do 1985 pracował Departamencie Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA) w Chicago, po czym przeszedł na emeryturę.
Udzielał się w działalności polonijnej i kombatanckiej. Był założycielem i prezesem Polskiego Związku Ziem Wschodnich, prezesem Koła 31 Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Stanach Zjednoczonych, Polskiego Komitetu Imigrantów, wiceprezesem Instytutu Dziedzictwa Polskiego w Chicago (ang. Polish Heritage Institute, PHI). Działał w Polish American Immigration and Relief Committee (PAIRC) w Chicago. Jako kombatant został mianowany na stopień podporucznika Wojska Polskiego.