Małgorzata Doliwa-Dobrowolska (ur. 14 lipca 1908 w Orenburgu, zm. 7 października 1990 w Szczecinie) – polska pianistka, pedagog muzyczny, jedna z pionierów szkolnictwa muzycznego powojennego Szczecina.
Życiorys Urodziła 14 listopada 1908 roku w Orenburgu jako córka Floriana Dobrowolskiego oraz Heleny z domu Oberlander. W 1922 roku z rodziną przeniosła się do Krakowa, gdzie w miejscowym konserwatorium rozpoczęła naukę gry na pianinie; jej pierwszym nauczycielem był Wiktor Barabasz. Po roku Florian Dobrowolski dostał intratną posadę urzędnika państwowego w Krzemieńcu. W tym mieście Małgorzata Doliwa-Dobrowolska ukończyła słynne Liceum Krzemienieckie, dalej doskonaliła swoje umiejętności pianistyczne. W 1928 roku dostała się do konserwatorium warszawskiego do klasy fortepianu profesor Stanisławy Krajeńskiej. Po kontuzji lewej ręki zakończyła edukację w Warszawie i powróciła do Krzemieńca, gdzie zaczęła zbierać literaturę pianistyczną oraz zaczęła nauczać dzieci i dorosłych, którzy chcieli muzykować w swoim domowym salonie muzycznym. W Krzemieńcu odkryła w sobie powołanie pedagogiczne. Gdy zakończyły się jej problemy zdrowotne, postanowiła się dalej edukować;