Z zachowanych materiałów wynika, że sam tytuł pracy podlegał licznym zmianom i unikano różnych odmian słowa „zatrucie”, a tym mniej kontrowersyjnym tytułem miał być: „Wpływ mikrośrodowiska wielkoprzemysłowego na stan zdrowia dzieci zamieszkałych w sąsiedztwie źródła emisji pyłów metalicznych”. Mimo pozytywnych opinii dyrektora Instytutu Pediatrii ŚAM oraz Rady Instytutu Pediatrii sprawa się przeciągała, a z pracy były wycinane różne fragmenty opisujące zatrucia dzieci w Szopienicach. Na drugiej wstępnej ocenie pracy widnieje data 10 października 1979 roku, a z zachowanych materiałów wynika, że wyniki badań zostały objęte tajemnicą państwową, a trzecia recenzja została oznaczona klauzulą „poufne”.

Batalia na rzecz poprawy stanu zdrowia dzieci, prowadzona przez doktor Wadowską-Król, przyniosła jednak znaczące efekty. Zorganizowano leczenie tysięcy dzieci dotkniętych zagrożeniem ołowicy i już chorych w sanatoriach m.in. w Istebnej, Górkach Wielkich i Jaworzu. W 1975 r. Miejska Rada Narodowa w Katowicach zdecydowała o rozbiórce domów stojących najbliżej komina huty w kolonii Pawle, a w utajnionym wówczas uzasadnieniu napisano m.in., że „budynki są w strefie stwarzającej bezpośrednie zagrożenie życiu i zdrowiu mieszkańców”.