De Havilland DH.11 Oxford (Airco DH.11 Oxford) – brytyjski samolot bombowy średniego zasięgu z okresu po I wojnie światowej.
Historia W 1918 roku dowództwo lotnictwa brytyjskiego w wytwórni lotniczej Aircraft Manufacturing Company Limited złożyło zamówienie na budowę nowego samolotu bombowego, który miał zastąpić samolot Airco DH.10 Amiens. Umowę na budowę trzech prototypów tego samolotu podpisano 27 lipca 1918 roku. Konstruktor wytwórni Geoffrey de Havilland opracował taki samolot, który otrzymał oznaczenie DH.11 Oxford.
Prototyp był gotowy na początku 1919 roku. W samolocie tym zastosowano dwa dziewięciocylindrowe silniki A.B.C. Dragonfly o mocy 324 KM każdy. Z uwagi na wagę tych silników, okazało się, że zmienił się środek ciężkości samolotu, w związku z czym nie można było w nim umieścić komory bombowej, w której miały być przenoszono bomby lotnicze o łącznej masie 416 kg (4 bomby o masie 104 kg). Pomimo tego prototyp skierowano do testów, który wykazał szereg niedociągnięć i braków w jego konstrukcji. W związku z tym samolot powrócił do wytwórni w celu wyeliminowania braków konstrukcyjnych, lecz ostatecznie we wrześniu 1919 roku zaniechano dalszych prac, w tym budowy dwóch kolejnych prototypów.