Wiktor Czarkowski-GolejewskiW ewidencji wojskowych c. k. armii był określany w języku niemieckim początkowo jako „Viktor Czarkowski-Golewski”, potem jako „Viktor Czarkowski von Golejewski”. herbu Habdank (ur. 24 sierpnia 1888 w Wysuczce, zm. 1940 w ZSRR) – polski ziemianin, rotmistrz rezerwy kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Wiktor Czarkowski-Golejewski urodził się 24 sierpnia 1888. Był synem Tadeusza Czarkowskiego-Golejewskiego herbu Habdank (1859–1945), urzędnika, I ordynata na Wysuczce, i Marii z domu Zaleskiej herbu Dołęga (1862-1893), córki Filipa Zaleskiego. Imię otrzymał po swojej matce i po Wiktorze Osławskim, przyjacielu przybranej matki swojego ojca Tadeusza (Marii Felicji Czarkowskiej). 18 lipca 1889 został ochrzczony ceremonialnie w Salzburgu, a do chrztu trzymali go ww. Czarkowska i W. Osławski. Był bratem Cyryla (1885–1940), również ofiary zbrodni katyńskiej, i bratem przyrodnim Kajetana (1897–1977). Po przyjęciu przez jego ojca do nazwiska rodowego drugiego nazwiska Golejewski także on nosił dwa nazwiska. W dzieciństwie, z uwagi na stan zdrowia matki zamieszkiwał z nią i z bratem Cyrylem we włoskim Meran, od maja 1891 przeprowadzili się do objętego i odremontowanego przez ojca zamku w Wysuczce, od listopada 1891 przebywali w tyrolskim Mühlbach, a od 1892 w Zakopanem.