thumb|Grób Peetera Südy na cmentarzu Siselinna w Tallinnie Peeter Süda (ur. 30 stycznia 1883 w Lümandzie, na wyspie Sarema, zm. 3 sierpnia 1920 w Tallinnie) – estoński kompozytor i organista.
Życiorys Pierwsze lekcje gry na organach otrzymał od Ado Knapsa, urzędnika kościelnego w Kihelkonnie. W latach 1902–1911 studiował grę na organach u Louisa Homiliusa i Jacques’a Handschina w Konserwatorium Petersburskim. Do 1912 studiował tam także teorię muzyki i kompozycję pod kierunkiem m.in. Anatolija Ladowa, Aleksandra Głazunowa i Jāzepsa Vītolsa.
W czasie studiów, w latach 1905–1911, brał aktywny udział w akcji gromadzenia estońskich pieśni ludowych, zainicjowanej przez i zorganizowanej przez Oskara Kallasa. W 1912 wrócił do Tallinna, gdzie dawał prywatne lekcje gry fortepianowej i teorii muzyki. Występował też z recitalami organowyymi oraz w roli akompaniatora. Na rok przed swoją śmiercią w 1919 został powołany w skład wykładowców nowo powstającego Konserwatorium w Tallinnie. Wykładał tam grę organową i teorię muzyki.
Twórczość Süda popierał dążenia Marta Saara i Cyrillusa Kreeka do stworzenia narodowego stylu w muzyce estońskiej. W wielu jego kompozycjach słychać intonacje estońskiego folkloru. Jego idom charakteryzuje się bogatym kontrapunktem i złożonym, barwnym brzmieniem na bazie polifonii.