Zef Bici OFM (ur. 19 maja 1919 we wsi Breg të Matës k. Lezhy, zm. 10 maja 1968 we wsi Dobraç k. Szkodry) – albański ksiądz katolicki, więzień sumienia.
Życiorys Syn Dede Ujka Biciego i Dile z d. Precja. W 1932 ukończył naukę w szkole powszechnej we wsi Gurëz, a dwa lata później rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Szkodrze. 2 lutego 1946 w katedrze szkoderskiej otrzymał święcenia kapłańskie z rąk abp Gaspera Thaçiego. Od 6 listopada 1946 rozpoczął pracę duszpasterską jako wikariusz w parafii stołecznej. Reprezentował stronę kościelną w rozmowach dotyczących statutu kościoła katolickiego w albańskim państwie komunistycznym. W latach 1952–1955 kierował sprawami administracyjnymi archidiecezji w Szkodrze. W 1956 został zdymisjonowany i skierowany jako wikariusz do parafii Shiroke. W kwietniu 1957 powrócił do Tirany i został skierowany do pracy w archidiecezji Tirana-Durres.
W listopadzie 1964 został aresztowany przez władze komunistyczne pod zarzutem kradzieży papieru z państwowej drukarni. Po ośmiu miesiącach śledztwa został zwolniony z więzienia i uniewinniony. Objął stanowisko proboszcza we wsi Merqi, w diecezji Lezhy, które pełnił do marca 1967.