W lutym 1945 roku po konferencji w Jałcie, Bałkany zostały oddane pod wpływy sowieckie, a Grecję pozostawiono pod wpływami zachodnimi. Zulfikar został wcielony do pracy w Spółdzielni Produkcyjnej. Sulejman powrócił z obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie i narodził się mu syn. Sulejman w porozumieniu z Tadisem prowadził kampanię wyborczą przeciw komunistom. Jego żona Pembe, zwolenniczka komunistów, po kłótni z Sulejmanem, uciekła z dzieckiem do znajomego Dymitra w oddziale partyzantów greckich. Natomiast Zulfikar zaprzyjaźnił się z przybyłą z Jugosławii traktorzystką Verą. W 1948 roku za sprawą Pembe, w Salonikach Tadis został porwany do Jugosławii przez partyzantów greckich. Zulfikar wezwany przez Rasita, przekazał porywaczom okup w sztabkach złota i uwolnił Tadisa. W 1948 roku Józef Tito został potępiony i Stalin zerwał współpracę z Jugosławią. Zulfikar z Verą uciekli do Goriçki, ale Sulejman ich nie przyjął. Gdy wracali do Albanii, zostali zatrzymani przez oddział wojskowy. Podczas przesłuchanie przez Rasita, Zulfikar niewinnie oskarżony o przywłaszczenie sztabek złota, popełnił samobójstwo wyskakując przez okno.