Skałoskakun gruboogonowy (Zyzomys pedunculatus) – gatunek ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae), występujący wyłącznie w środkowej części Australii.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1896 roku australijski zoolog Edgar Ravenswood Waite nadając mu nazwę Conilurus pedunculatus. Holotyp pochodził z Alice Springs, w Terytorium Północnym, w Australii, ale występowanie gatunku w tym miejscu jest podawane w wątpliwość.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia nazw łacińskich Zyzomys: etymologia niejasna, Thomas nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej; być może od „zygzak”; mus, μυος muos „mysz”. pedunculatus: „z szypułką”.
Nazewnictwo zwyczajowe W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę skałoskakun gruboogonowy. W Australii zwierzę nosi angielską nazwę , oraz aborygeńską nazwę Antina.