Na pochwie szabli widnieje inskrypcja: D.n Pantaleon Perez de Nenin / Por Goya 1808.
Podobnie jak większość portretów Goi obraz powstał na ciemnym tle, jednak w tym przypadku można na nim wyróżnić sylwetkę czarnego, wojskowego konia. Żołnierz sprawia wrażenie, że właśnie zsiadł ze swojego wierzchowca, aby zostać sportretowanym. Jego wygląd jest przez to mniej hieratyczny, daleki od formalizmu innych portretów wojskowych epoki. Postawnemu żołnierzowi brak wigoru, nie wyróżnia się też wojskową osobowością: jego postać nie wyraża władzy, autorytetu czy odwagi. Goya namalował jego twarz z pogodnym i nieco melancholijnym wyrazem, jakby nieprzekonanym o własnych umiejętnościach wojskowych. Możliwe, że w ten sposób chciał wyrazić swoją opinię o niezahartowanym w boju, lecz bardziej „dworskim” żołnierzu.
Goya nie stosuje lekkich i szybkich pociągnięć pędzla typowych dla prywatnych dzieł powstałych w okresie wojny takich jak Kuźnia czy Martwa natura z indykiem i sardynkami. Skupia się na oddaniu licznych detali stroju, takich jak srebrne lamówki czy ostrogi.