Walczyła o prawa socjalne dla pracownic domowych.

W 1922 wybrana posłem na Sejm RP z okręgu nr 13 Łódź. Zasiadała w komisjach ochrony pracy, opieki społecznej i inwalidzkiej. Brała udział w tworzeniu ustaw socjalnych zabezpieczających los kobiet i dzieci. Diety poselskie przekazywała na żłobek i sekcję Ratujmy Dzieci w Łodzi.

Po zakończeniu kadencji zajęła się pracą społeczną. W całej Europie wygłaszała odczyty o tematyce społecznej i religijnej oraz wydawała broszury w tych dziedzinach.

Latem 1939 wyjechała na leczenie do Vichy, gdzie zastała ją wojna. Ponownie zgłosiła się do pracy szpitalnej. Po porażce Francji w wojnie z Niemcami zamieszkała we Francji Vichy, gdzie z ramienia francuskiego Czerwonego Krzyża służyła jako komendantka pociągów sanitarnych i ułatwiała ucieczkę Żydom. Po wojnie nie powróciła do władanej przez komunistów Polski i zdecydowała się pozostać we Francji. Współorganizowała komitet beatyfikacji Jadwigi Andegaweńskiej. Utrzymywała kontakty z Polonią we Francji i z francuskimi pisarzami katolickimi.

Zmarła 12 grudnia 1966 z powodu zatrucia tlenkiem węgla z piecyka. Pochowana na polskim cmentarzu w Montmorency.

Życie prywatne Zawarła związek małżeński z notariuszem Julianem Ładą.