Po wyjściu z obozu przebywał na zesłaniu, skąd powrócił do Kijowa w 1957, po czym wrócił do działalności literackiej. Później opublikował m.in. reportaż Zbrucz (1959). Był jednym z przedstawicieli tzw. rozstrzelanego odrodzenia. W 1989 ukazał się tom jego nowel łagrowych Sybirśki noweły. W 1992, po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę, pośmiertnie przyznano mu Nagrodę im. Tarasa Szewczenki.
Przekłady utworów Antonenki-Dawydowycza Borys Antonenko-Dawydowycz. «Za parawanem». — Warszawa: Czytelnik, 1974. — 225 s. Tłumacz: Stanisław Rychlicki
Bibliografia Nowa encyklopedia powszechna PWN'' t. 1, Warszawa 1998. Borys Antonenko-Dawydowycz (ukr.) Biblioteka Ukraińskiej Literatury
Kategoria:Pisarze związani z Kijowem Kategoria:Ukraińscy pisarze Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Laureaci Narodowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1984