Analiza Autorstwo sztuki było przedmiotem kontrowersji. Alarcón bronił sztuki, wydanej pod imieniem Lopego de Vegi, jako swojej. Obecnie większość badaczy uznaje, że utwór wyszedł spod pióra Alarcóna. Źródeł komedii uczeni doszukują się w zbiorze włoskich nowel, który zainspirował Szekspira przy pisaniu Kupca weneckiego i Jeana Desmaretsa de Saint-Sorlin przy pracy nad Les Visionnaires. Sztuka ta jak żadna inna odzwierciedla skłonność Alarcóna do wykorzystywania w swoich dziełach przysłów ludowych zarówno meksykańskich jak i hiszpańskich. Obrazowość języka pozwala autorowi z większą wyrazistością przedstawić konflikty między bohaterami utworu. W utworze widać próbę znalezienia równowagi pomiędzy formą estetyczną, a trawiącym pisarza zaangażowaniem w służbę prawdzie i wartościom moralnym.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Juana Ruiza de Alarcóna Kategoria:Utwory literackie z 1634