Oboje zmarli około 1500 roku bezdzietnie, a kamienica została przekazana pod opiekę starszych złotników, którzy w 1501 sprzedali dom innemu złotnikowi i przysięgłemu cechu, Niklasowi Münzer.
Posesja zachodnia
Do 1360 roku zachodnia część kamienicy nr 46 była dodatkowo podzielona poprzecznie na mniejsze lokale mieszkalne. Jednym z właścicieli, nie do końca wiadomo jakiej części tej posesji, był (rymarz) Willusch Rimer, który w 1347 roku sprzedał prawa do posesji bratu Hanusowi Rimer. W 1354 właścicielem kamienicy ponownie był Willusch Rimer, a posesja pozostawała w rękach rodziny do około 1384 przechodząc do rąk spadkobierców lub innych członków rodziny. Na przestrzeni lat jej powierzchnia zmniejszała się przez odsprzedawanie jej zatylnej części właścicielom sąsiadujących działek. Od 1384 kamienica była własnością Heinricha Lutenrande (1384-1385) a następnie Heinricha von Erfurda (1385–1397). Kolejnym udokumentowanym właścicielem posesji był kuśnierz Stefan von der Olsen, który zamieszkiwał dom do 1409 a nowym właścicielem był spowinowacony z nim Junge Hanke oraz Hans Schramme. Ci dwaj na przemian zarządzali posesja by ostatecznie w 1419 roku właścicielem kamienicy został Junge Hanke, a Hans Schramme przeniósł się do zakupionej przez siebie rok wcześniej kamienicy Rynek 1.