W tym samym czasie zainspirowany twórczością Adama Bogusza – zajął się fotografią artystyczną. W 1952 roku zamieszkał w Rabce, gdzie podjął pracę w Śląskim Ośrodku Rehabilitacji Dzieci im. W. Pstrowskiego – jako technik w zakładzie radiologii i w ciemni fotograficznej. W tym czasie zrealizował trzy filmy krótkometrażowe związane z tematyką ochrony zdrowia. Od 1954 roku do 1960 był członkiem Krakowskiego Towarzystwa Fotograficznego. Był członkiem Oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Rabce, w ramach działalności którego był współzałożycielem (m.in. z Tadeuszem Rydetem) Koła Fotografików – sprawującego kuratelę nad konkursami fotograficznymi, wystawami dla fotografów amatorów z Rabki, Krakowa oraz Zakopanego.

Szczególne miejsce w twórczości Jerzego Sierosławskiego zajmowała fotografia krajoznawcza oraz fotografia reporterska (dokumentalna). Był obserwatorem życia społecznego, dokumentalistą najważniejszych wydarzeń sportowych, kulturalnych i religijnych w regionie. Był autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych – w Polsce i za granicą;