Po jakimś czasie umarł papież, a jego następcą został kardynał Fernandez. Gdy mu don Toribio w czasie prywatnej audiencji, radując się z jego wyboru na stolicę świętą, wspomniał o swoim synu, nowy papież zmarszczył się, nakazał mu wszetecznej sztuki czarnoksięskiej zaprzestać i wynieść się z Rzymu, żeby na stosie nie został spalony. Porwał się don Toribio w powietrze, wymówił wspak słowa czarodziejskie, otworzył okno i zawołałː Małgorzatoǃ Dość będzie jednej kuropatwyǃ A wtedy wszystkoː papiestwo, kardynalstwo, arcybiskupstwo i biskupstwo zniknęły. Dziekan widząc, że jest w gabinecie czarnoksiężnika, wyszedł, odwiązał muła i powrócił do Badajoz.
Analiza Fabuła opowiadania została wpisana w ramy snu, obejmującego trwającą wiele lat historię, podczas gdy w rzeczywistości mija kilka godzin. Podstawowym problemem utworu jest niewdzięczność. Wywołany przez czarnoksiężnika sen odsłania prawdziwą naturę głównego bohatera. Potem wszystko znika i jak w bajce o złotej rybce, wraca do sytuacji wyjściowej. Krasicki wyraźnie wskazuje na źródło utworuː Z hiszpańskiego na francuski język przełożył Blanchet, Francuz. F.