W 1254 Wok jako marszałek towarzyszył królowi Przemysłowi Otokarowi II w jego krucjacie przeciwko Prusom. Dokument datowany na 7 czerwca 1255 po raz pierwszy wymienia on Woka na stanowisku najwyższego marszałka Królestwa Czech, choć być może objął je już w 1254. W 1254 lub 1256 został mianowany królewskim namiestnikiem Górnej Austrii z tytułem „iudex provincialis”. Wok z Rożemberka uczestniczył jako królewski przedstawiciel w przygotowaniu sojuszu wojskowego zawartego między Przemysłem Ottokarem II a biskupem Pasawy Otto von Lonsdorffem 23 kwietnia 1257. Latem tego samego roku brał udział w nieudanym najeździe króla czeskiego na Bawarię. 24 sierpnia, podczas przechodzenia wycofujących się wojsk czeskich przez Mühldorf am Inn, pod Czechami zawalił się most. Pozostałe wojska, wraz z Wokiem, broniły się w Mühldorfie przed przeważającymi siłami książąt bawarskich przez dziewięć dni, po czym osiągnięto porozumienie z Bawarczykami w sprawie swobodnego wycofania wojsk czeskich do Czech.