Języki ternate-tidore i sahu łączy także szereg podobieństw typologicznych, co jest skutkiem postępujących zmian językowych.
Na poziomie gramatyki ternate wykazuje silne wpływy austronezyjskie, wynikające z wielowiekowego kontaktu językowego. Doszło do utraty niektórych cech charakterystycznych dla języków północnohalmaherskich. Z punktu widzenia typologii ternate przypomina język malajski (szyk zdania SVO – podmiot orzeczenie dopełnienie, zredukowana morfologia fleksyjna). Wskutek oddziaływania z jego strony odmiana czasownika, w innych językach rodziny wysoce rozbudowana, uległa wyraźnemu uproszczeniu. Formy czasowników w języku ternate nie wyrażają dopełnienia, ale nadal informują o podmiocie. W pełni zachował się z kolei szyk konstrukcji dzierżawczych possessor-possessum (określnik dzierżawczy zajmuje miejsce przed rzeczownikiem określanym). W ternate znany jest też rodzimy system klas rzeczowników.
Szyk zdania SVO jest stosunkowo rzadki w rodzinach języków papuaskich. Prawdopodobnie został zapożyczony ze źródła austronezyjskiego (zakłada się, że pierwotnie miał on postać SOV);