Istnieją rozbieżności związane z datą śmierci Zofii Degen-Ślósarskiej. Na jej nagrobku widnieje data śmierci: 1955 rok. Z kolei profesor Krystyna Heska-Kwaśniewicz w artykule pt. Zapomniana „ciocia” Gustawa Morcinka podaje inną datę śmierci Zofii Degen-Ślósarskiej – 25 kwietnia 1954 roku. K. Heska-Kwaśniewicz podaje, że była dyrektorka popełniła samobójstwo przez powieszenie się na ramie okna w swojej willi. O samobójstwie dyrektorki mówi również dyrektor Archiwum Państwowego w Toruniu, Oddziału we Włocławku – Tomasz Dziki. Według niego, jej samobójstwo było dokładnie zaplanowane. Przed śmiercią dokończyła pisanie literackiej biografii Gustawa Morcinka, przekazała swoją korespondencję z autorem do Ossolineum oraz spisała testament, a także podjęła nieukończoną próbę spisania swoich wspomnień. Tomasz Dziki również podaje 1954 rok jako datę jej śmierci, jednak bez wskazania daty dziennej. Sugeruje, że na jej problemy psychiczne i w konsekwencji samobójstwo mogło mieć wpływ nękanie przez Urząd Bezpieczeństwa. Biogramy autorstwa Mariana Pawlaka i Lili Szwengrub zawarte publikacjach Włocławskiego Towarzystwa Naukowego: Włocławski Słownik Biograficzny. Tom II (2005) oraz Zasłużeni dla Włocławka (1991) nie wymieniają przyczyny śmierci nauczycielki.