Po krótkim marszu jeden z dowódców oddziału mormońskiego (prawdopodobnie major John H. Higbee) zatrzymał się, wystrzelił w powietrze i wydał rozkaz: „Stać! Czyńcie swoją powinność!”. Wówczas każdy mormon zastrzelił idącego obok niego kolonistę. Gdy milicja zaczęła strzelać, do ataku na grupę rannych, kobiet i dzieci dołączyła grupa Indian, będąca w zmowie z mormonami. W krótkim czasie na łące leżało ponad 100 martwych ciał z przestrzelonymi głowami, poderżniętymi gardłami lub naszpikowanych strzałami. Niepogrzebane ciała zostały wystawione na żer wilków, kojotów i sępów. Dopiero dwa lata później major James Carleton, który przyjechał na miejsce, aby sporządzić dla Kongresu raport dotyczący tej zbrodni, pogrzebał kości w płytkich zbiorowych dołach. Na tym grobie usypał stos kamieni. Z grupy około 140 kolonistów zabito około 120 mężczyzn, kobiet i dzieci, oszczędzając jedynie 17 dzieci poniżej szóstego roku życia, na tyle małych, by nie mogły przekazać informacji o masakrze.
Wydarzenie to rozpoczęło interwencję armii Stanów Zjednoczonych znaną jako wojna w Utah.