Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem 1 pułku artylerii polowej Legionów. Następnie awansowany na stopień majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927. W 1928 był przydzielony do Centrum Wyszkolenia Artylerii. W 1932 był oficerem Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1932 został przeniesiony do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych, gdzie był szefem wydziałuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 6 z 23.03.1932 r. i zastępcą szefa. 17 stycznia 1933 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 20. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Od 10 września 1935 sprawował stanowisko zastępcy dowódcy macierzystego 1 pułku artylerii lekkiej Legionów. Od 1936 do 1939 był dyrektorem Biura Personalnego w Ministerstwie Komunikacji.
W czasie II wojny światowej był radcą konsularnym RP w Nowym Jorku.
Zmarł 27 października 1945 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C23-1-7).
Był żonaty.