Sprawował stanowisko naczelnika Wydziału Narodowościowego w Departamencie Politycznym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Politycznie działał w Bezpartyjnym Bloku Współpracy z Rządem. 1 lipca 1928 został członkiem Zarządu Głównego założonego wówczas Związku Sybiraków, pomiędzy 1931 a 1938 pełnił funkcję prezesa Zarządu Głównego ZS. Był także wiceprezesem Reprezentacji b. żołnierzy na Wschodzie. W grudniu 1935 zeznawał jako światek w procesie zabójców ministra Bronisława Pierackiego. W 1935/1936 przebywał w palestyńskim Tel-Awiwie celem zapoznania się z kwestią emigracji żydowskiej.
Był bratem Wacława Suchenek-Sucheckiego, naczelnika urzędu śledczego w Warszawie i w Stanisławowie oraz radcy prawnego metropolity Dionizego i sekretarza synodu (konsystorza) prawosławnego w Warszawie (według prasy ostatnią z ww. funkcji otrzymał dzięki wstawiennictwu brata Henryka mimo braku posiadanych ku temu kwalifikacji), w lutym 1937 aresztowanego, po czym oskarżonego o korupcję i przywłaszczenie pieniędzy. Ze stanowiska naczelnika wydziału w MSW 24 marca 1937 został przeniesiony w stan spoczynku. Podczas II wojny światowej poniósł śmierć w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau w maju 1941.