Franciszek Koziej (ur. 10 grudnia 1897 w Sobianowicach, woj. lubelskie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – chorąży Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Niepodległości, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Barbary z Przybyszewskich. Żołnierz I Brygady Legionów. W wyniku kryzysu przysięgowego został internowany m.in. w Łomży. W latach 1918–1921 służył w 1 pułku szwoleżerówKatyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, Warszawa 2000, s. 300..
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1931, w stopniu starszego sierżanta, pełnił służbę w 8 baonie KOP w Stołpcach. Był m.in. kierownikiem Rejonowej Składnicy Map WIG w Wołkowysku dla DOK Nr III.
W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli radzieckiej z transportu ewakuacyjnego składnicy map w Baranowiczach. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 15 a 17 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 29/1 z 13.04.1940. Został zamordowany między 16 a 19 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został identyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943Auswaertiges Amt - Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943..