Za zorganizowanie strajku robotników rolnych, utracił pracę. Działał także na płaszczyźnie ruchu spółdzielczego. Był kilkakrotnie aresztowany i więziony w Kutnie, Płocku i Warszawie. W latach 1925–1933 był zatrudniony w Spółdzielni „Robotnik” w Kutnie. Uczestniczył w III Zjeździe KPP w Moskwie. Po śmierci żony w 1933 roku, przeniósł się do Torunia, a stamtąd do Rypina i Warszawy, gdzie pracował etatowo w spółdzielczości oraz ruchu związkowym robotników rolnych.
Zmarł w stołecznym szpitalu przy ulicy Bonifraterskiej, wskutek ran odniesionych podczas powstania warszawskiego.
Wraz z żoną Malwiną, należał do najbardziej czynnych i zasłużonych działaczy komunistycznych w okresie międzywojennym na terenie Kutna. Zajmował się także pracą publicystyczno-redakcyjną. W młodości był korespondentem terenowym pisma „Siewba”, a później należał do redaktorów „Gromady”, organu związkowego robotników rolnych. Miasto Kutno upamiętniło małżeństwo Wardów, nazywając ich imieniem jedną z głównych ulic (obecnie ulica Antoniego Troczewskiego), oraz jedno z osiedli (Wardowo). W styczniu 1984 roku na elewacji frontowej domu przy ulicy Świerczewskiego 7 (obecna ulica kardynała Wyszyńskiego) w Kutnie, w którym mieszkało małżeństwo Wardów, odsłonięto pamiątkową tablicęTygodnik Płocki nr 3, 15 I 1984, s. 2..