według innego źródła rejon od ul. J. I. Kraszewskiego przez Ogród Jezuicki aż do gmachu Dyrekcji Kolejowej przy ul. Zygmuntowskiej))W publikacjach pojawiała się forma nazwiska „Świerzawski” oraz „Świeżowski”.. Podczas walk wykazywał się organizacją (w szkole Marii Magdaleny), jak i postawą zasługującą na pochwałę.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 45 pułku piechoty w garnizonie Równe. W 1934 był oficerem rezerwy lwowskiego 26 pułku piechoty i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.

Był prawnikiem we Lwowie. Publikował w „Kurierze Lwowskim”. Działał w zarządzie okręgu lwowskiego Stronnictwa Narodowego. W wyborach samorządowych w maju 1939 uzyskał mandat radnego Rady Miasta Lwowa startując z Listy Katolicko-Narodowej.

Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 9 listopada 1933 został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami za pracę w dziele odzyskania niepodległości..