Łotewskie Narodowe Muzeum Sztuki (łot. Latvijas Nacionālais mākslas muzejs) – największe muzeum sztuki na Łotwie.
Historia Gdy w 1866 roku Rada miasta Rygi otrzymała dary od kolekcjonera Domenico de Robiani postanowiono stworzyć Ryską Galerię Sztuki, która została otwarta dla publiczności w 1869 roku w Rydze. W latach 1903–1905 został zbudowany nowy budynek na potrzeby Muzeum Sztuki w Rydze i Towarzystwa Promocji Sztuki. Był to pierwszy budynek w krajach bałtyckich, zbudowany specjalnie na potrzeby muzeum. Autorem projektu i pierwszym dyrektorem muzeum był niemiecki architekt i historyk sztuki Wilhelm Neumann. Gdy w 1918 roku Łotwa odzyskała niepodległość zaczęto gromadzić sztukę narodową. Oprócz Muzeum Sztuki w Rydze w latach dwudziestych XX w. istniało również mieszczące się na zamku Państwowe Muzeum Sztuki. Podczas okupacji sowieckiej dokonano reorganizacji muzeów i po II wojnie światowej zbiory obu muzeów zostały podzielone i usystematyzowane. Sztuka łotewska trafiła do Państwowego Muzeum Sztuki Łotewskiej i Rosyjskiej (Państwowe Muzeum Sztuki w latach 1989-2005, a obecnie Łotewskie Narodowe Muzeum Sztuki), a zagraniczne kolekcje trafiły do Państwowego Muzeum Sztuki Zachodniej Europy.