Jako dowód zbudowali oni na nim kopiec z kamieni i zostawili dwie sardyńskie monety pod skałą na szczycie.
Południowy szczyt (L’Aiguille Meridionale) po raz pierwszy zdobyli szwajcarscy przewodnicy górscy, Christian i Ulrich Almer oraz ich amerykański klient, W.A.B. Coolidge z Nowego Jorku. W latach 70 i 80 XIX wieku Coolidge dokonywał pierwszych wejść na szczyty, szczególnie w Alpach Delfinackich. Wcześniej ta sama grupa wspięła się na L’Auguille Centrale, w 1874 r. Na szczycie znaleźli wprawdzie kopiec zbudowany przez braci Magninów, ale przypisali go legendarnemu łowcy kozic. Dzień po zdobyciu L’Aiguille Meridionale, w 1878 Benoît Magnin poinformował ich o swoim wejściu, które miało miejsce 39 lat wcześniej.
Geografia thumb|„Zły krok” na Aiguille Méridionale d’Arves pokazuje Ludwiga Purtschellera i Karla Blodiga. Ilustracja: E.Compton, 1895 Szczyty tworzące Aiguilles d’Arves. Nazwa Tłumaczenie Wysokość Pierwsze wejście L’Aiguille Meridionale Igła Południowa 3514 m Ojciec i syn Almerowie oraz W.A.B. Coolidge, 22 lipca 1878 L’Aiguille Centrale Igła Centralna 3513 m Pierre Alexis i Benoît Nicolas Magnin, w 1839 L’Aiguille Septentrionale, Bec Nord Igła Północna, wierzchołek północny 3364 m W.A.B.