Test GRIM (ang. granularity-related inconsistency of means) – prosta technika statystyczna polegająca na sprawdzaniu, czy dany zbiór statystyk opisowych jest możliwy do uzyskania w przedstawionej skali i próbie. Pozwala zidentyfikować potencjalne błędy typograficzne, niekompletne opisy procedury, pomyłki obliczeniowe lub oszustwa naukowe w badaniach. Test wykorzystuje fakt, że w zbiorze danych zawierających N dyskretnych obserwacji możliwe do uzyskania średnie arytmetyczne są ograniczone do skończonej liczby możliwych wartości: są zawsze ułamkiem z licznikiem N. Jeśli przedstawione średnie są niemożliwe, opis badania musi zawierać jakiś błąd; twórcy testu proponują określać takie sytuacje „niespójnościami”, aby nie domniemywać pochopnie złej woli u autorów badań.
Test GRIM jest szczególnie adekwatny w dziedzinach takich jak psychologia, w których powszechnie stosuje się relatywnie niewielkie próby i skale pomiarowe oparte na liczbach naturalnych. Technika została zaproponowana przez Nicka Browna i Jamesa Heathersa w 2016 r. (razem z podobnym testem SPRITE), w następstwie popularnego zainteresowania kryzysem replikacji w naukach.