Adolf Minck (ur. 4 września 1883, zm. 16 maja 1960) – zwierzchnik Wolnego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Niemczech w okresie nazistowskim. W latach 1937–1950 przewodniczący Wydziału Środkowoeuropejskiego Kościoła. Wcześniej przewodniczący węgierskiego zjednoczenia (diecezji węgierskiej), wykonywał polecenia nazistowskiej władzy.
Kariera duchownego W wieku 25 lat przyjął chrzest i przystąpił do adwentystów, pracę duszpasterską rozpoczął w 1910 roku. W 1913 roku pracował w Sarajewie, w 1914 roku został wysłany na Węgry. Tutaj zastała go wojna, został zmobilizowany.
Po wojnie mieszkał w Budapeszcie i pracował na Węgrzech. W 1921 roku został przewodniczącym diecezji węgierskiej. W roku 1933 zamieszkał w Berlinie i został sekretarzem Wydziału Środkowoeuropejskiego Kościoła. W 1937 roku został przewodniczącym Wydziału Środkowoeuropejskiego Kościoła i funkcję tę pełnił do roku 1950. Po roku 1950 pełnił funkcję sekretarza Wydziału, przestał być zwierzchnikiem niemieckiego Kościoła. Jego następcą został Wilhelm Müller.
Na początku 1941 roku odwiedził Polskę celem zorientowania się w sytuacji Kościoła adwentystycznego w Polsce. W rezultacie wizyty polski KADS został poddany pod zwierzchnictwo niemieckiego Kościoła adwentystycznego w Berlinie. Według oceny Zachariasza Łyki uchroniło to polski Kościół przed likwidacją.