Karno (fr., niem. i ang. Carneau) – rasa gołębia należąca do grupy uformowanych (grupa I), pochodzących (jak wszystkie inne) od udomowionego gołębia skalnego. Rasa wywodzi się z północnej Francji i południowej Belgii, gdzie została wyhodowana około IX wieku, a opisana w 1891 roku. Istnieją dwa typy rasy: europejski oraz amerykański. Karno jest gołębiem użytkowym, nierzadko wystawowym, a amerykański typ rasy jest przeznaczony do konsumpcji (z uwagi na dużą wagę i odporność reprodukcja jest wydajna).
Historia Pochodzenie, opis, typy mały|Czerwony gołąb karno W IX wieku na terenie Francji, zwłaszcza północnej, istniało wiele opactw karmelitów, w których mnisi zajmowali się m.in. hodowlą gołębi i byli właścicielami ogromnych gołębników. Podczas rewolucji francuskiej dobra kościelne, w tym gołębie, zostały rozdzielone wśród ludności, a rasy uległy rozproszeniu. Po raz pierwszy gołębia opisał w 1891 roku francuski hodowca Robert Fontaine, po odkryciu 10 osobników należących do niezakwalifikowanej wówczas rasy, która została zaprezentowana na wystawie rolniczej 3 lata wcześniej. Gołębiami carneaux nazywano największe i najbardziej umięśnione ptaki o czerwonobrązowej barwie.