Wystąpiła na mistrzostwach świata w Calgary w lutym 1993 roku. W konkurencji jedynek zajęła 17. miejsce. Wystartowała również w sztafecie, w której łotewska drużyna, w skład której poza Gaile weszli Anna Orlova, Agris Elerts, Roberts Suharevs, Aivars Polis i Aivis Švāns, sklasyfikowana została na szóstej pozycji.
W styczniu 1994 roku wzięła udział w mistrzostwach Europy w Schönau am Königssee, zajmując jedenaste miejsce indywidualnie i czwarte w sztafecie, wspólnie z Dairisem Leksisem, Jurisem Vovčoksem, Agrisem Elertsem i Anną Orlovą. W lutym tego roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, podczas których była siedemnasta w jedynkach. W 1994 roku zdobyła pierwszy w karierze tytuł mistrzyni Łotwy w saneczkarstwie.
W styczniu 1997 roku zajęła 16. miejsce na mistrzostwach świata w Innsbrucku.
W styczniu 1998 roku uczestniczyła w mistrzostwach Europy w Oberhofie, podczas których była ósma w jedynkach i czwarta w sztafecie (wraz z Anną Orlovą, Guntisem Rēķisem, Jurisem Timšānsem, Jurisem Vovčoksem i Mārisem Lēģerisem). W lutym tego samego roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, na których zajęła czternaste miejsce w rywalizacji jedynek. W 1998 roku po raz drugi została mistrzynią Łotwy w jedynkach kobiet.