Ich naczelnikami, urzędującymi w siedzibach komisariatów, byli: Jan Gebethner (księgarz), Karol Noskiewicz, Klemens Starzyński (przemysłowiec), Emil Rauer (prezes warszawskiego „Sokoła”, od 18 listopada 1918 pierwszy dowódca główny Wojskowej Straży Kolejowej) i Tadeusz Dymowski. Noskiewicz, Rauer i Starzyński – członkowie pierwszego zarządu warszawskiego „Sokoła” w 1906 – współorganizowali wcześniej od października 1914 Straż Obywatelską z Leonem Supińskim i Stanisławem Patkiem; po uruchomieniu Straży latem 1915 Noskiewicz był jednym z trzech zastępców jej komendanta, Rauer naczelnikiem Wydziału Intendentury, a Starzyński naczelnikiem Wydziału Rezerwy. Straż Narodowa działała także w Piasecznie, Wilanowie i Jabłonnie.
W listopadzie 1918 naczelnik Straży Narodowej, pułkownik Jaźwiński, podlegał komendantowi miasta, pułkownikowi Henrykowi Minkiewiczowi.