Siedem dziewcząt kaprala Zbrujewa (org. Семь невест ефрейтора Збруева) – radziecki film komediowy z 1970 roku w reżyserii Witalija Mielnikowa.
Fabuła Tytułowy kapral Kostia Zbrujew to młodzieniec, który w czasie służby wojskowej był wzorowym żołnierzem. Jego zdjęcie ukazało się na okładce jednego z wojskowych magazynów. Posypały się listy i zdjęcia od młodych dziewcząt z całego ZSRR. Po wyjściu do cywila Zbrujew odwiedza kolejne, wybrane dziewczyny (jest ich siedem), poszukując kandydatki na żonę. Przemierza cały kraj od ukraińskich stepów po syberyjską tajgę, spotykając wielu ludzi, poznaje ich codzienne sprawy i problemy. Odwiedzając kolejne dziewczyny, przekonuje się, że jego naiwne wyobrażenia o idealnej kandydatce nie wytrzymują konfrontacji z rzeczywistością – kobiety, które do niego pisały, dalekie są od ideału lub wcale nie są zainteresowane "na poważnie" Kostią, lekko traktując korespondencję z nim. Kulminacją jego poszukiwań jest spotkanie na dalekiej Syberii z przewodniczącym myśliwskiego sowchozu, który wysłał do Kostii fotokopię klasycznego portretu Madonny, pragnąc przyciągnąć młodego snajpera do pracy w odległym zakątku kraju.