Rasa Koszua jest efektem skrzyżowania francuskiego garłacza, po którym ptaki odziedziczyły biały półksiężyc na piersi, z mondenem, karno i kolorowymi gołębiami polnymi. Istnieje wiele odmian rasy. J.C. Periquet wyróżnia ich trzy grupy: o jednobarwnym upierzeniu, z cętkowanymi płaszczami (części skrzydła między piórami łopatki a lotkami) oraz o jednobarwnym płaszczu z prążkowaniem. W zależności od kraju pochodzenia europejscy hodowcy gołębi koszua koncentrują się na uzyskaniu i wzmocnieniu pożądanych przez siebie cech u przedstawicieli tej rasy – niemieccy i szwajcarscy preferują osobniki o określonej sylwetce i masie, podczas gdy francuscy zwracają uwagę na upierzenie ptaków.

Budowa mały|Koszua (najpopularniejsza, „bazowa” odmiana z czerwonym upierzeniem) Koszua jest postawnym, silnym i żywym gołębiem o słabo wykształconej umiejętności latania. Ma długie skrzydła i ogon. Gardło jest małe i słabo rozwinięte.

Głowa jest krągła i łukowata, dość mała w stosunku do całego ciała;